این روزها عجیب دلم گرفته
حس نوستن هم ندارم
نمی دونم این حس تا کی ادامه داره
این هوای لعنتی عسلویه هم اوضاآدموبدتر میکنه
چه میشه کرد..................................
.......................................
نظرات ()
سلام
با اینکه خیلی دوست داشتم اولین کسی باشم که سال جدید رو به همه دوستان تبریک ولی فکر کنم یه کمی دیر کردم چون دوست هایی بودن که قبل از من سال نو رو تبریک گفتن . به هر حال پیشاپیش سال نو رو به همه دوستهای عزیز تبریک میگم و از خدای منان آرزوی سعادت و خوشبختی رو براتون آرزو میکنم . امیدوارم این سال جدید براتون سالی پر بار و سراسر شادکامی رو به همراه داشته باشه . اگه تونستین هنگام سال تحویل از خدا بخواین که همیشه ما رو مورد لطف و رحمت خودش قرار بده .
خدایا : همیشه ناظر بر کارهایم باش تا گناهی نکنم . همیشه در کنارم باش تا احساس قدرت بیشتری نمایم .
خدایا ! کمکم کن تا از قدرتم در راه خیر استفاده کنم و قدرت تشخیص خیراز شر را به من بده و آرامش و عشق پاک کودکیم را به من بازگردان .
خدایا ! درهنگام بی پناهی ، پناهم ده . آن قدر ظرف وجودیم را بزرگ ساز تا هرگز از ناملایمت ها لبریز نشود .
خدایا ! کینه ها را از ذهنم دور ساز . کمکم کن تا در موقع خشم سخنی به زبان نیاورم . در مقابل کمک هایم به دیگران ، انتظار محبت و کمک متقابل نداشته باشم . غم های گذشته و نگرانی های آینده را از خود دور سازم و در لحظه ی حال زندگی کنم .
خدایا ! دوست هایم را زیاد و دشمن هایم را که کن .
خداواندا ! سلامتی ام را زیاد و بیماری ام را کم کن .
خدایا ! شادیم را زیاد و غم هایم را کم کن . آرامشم را زیاد و اضطرابم را کم کن .
خدایا ! صبرم را زیاد و بی قراریم را کم کن .دانایی ام را زیاد و جهل ام را کم کن .
خدایا ! عشقم را زیاد و نفرتم را کم کن .
خدایا ! آن چنانم که لیاقت داشتن نام انسان را که اشرف مخلوقات توست ، داشته باشم و بتوانم دیگران را نیز در موهبت هایی که به من عطا می فرمایی ، سهیم گردانم
خدایا ! مرا از امتحان های زندگیم سر بلند بیرون آور .
سر فراز و پیروز باشید .
خاک زیر پای شما یوسف
نظرات ()
داشتم فکر میکردم خوبه اگه آدمای دور و برمون یه بخشی از هر روزشون رو بذارن برای فکر کردن راجع به خودشون نه که فقط به کارهایی که توی اون روز کردن فکر کنن و ارزیابیشون کنن، بلکه منظورم از این فکر کردن به خود، دقیقا خودِ آدمه و اینکه چیه و چیکار میکنه و به کجا میخواد بره
بعد گفتم بذار اولش رو بنویسم که چیکار میشه کرد
خب یه تقسیم بندی کوتاه در مورد آدما اینه که ذهن و فکرشون یا محدود و کوتاه و بسته س که ما بهش میگیم فکر عامیانه
و یا وسیع و بلند مدت و گسترده س که بهش میگیم فکر عالمانه
اما خب در مقابل عوام به این خاطر نمیتونم بگم خواص چون این غیرعوام فقط اونایی هستن که فکرشون عامیانه نیست و میشه ذی شعور یا در مرز عوامیت دونستشون و نه چیز دیگه و البته در برخوردهای بعدی میرن توی دسته های دیگه و تفکیک میشن
و من از همین تفکیک میخوام بگم
اگر ذهن رو پارتیشن بندی کنین و یخورده فایلهاش رو مرتب کنین و هر چی رو بذارین توی فولدر مخصوص خودش فکر نکنم مشکلی پیش بیاد
کمترین ارزش و خوبیش اینه که تکلیفتون معلوم میشه و از سر درگمی نجات پیدا میکنین
من اینکارو کردم و خب از نتیجه ش هم راضی بودم
چون یه کامپیوتر نامرتب خیلی چیز مزخرفیه
میدونم
اینو قبلا خودم گفته بودم که در بی نظمی یه نظمی هست که در خود نظم نیست
ولی خب اونجوری یخورده وقتتون بیشتر تلف میشه و در ضمن اون درصورتیه که ما قرار باشه توی اجتماع نباشیم
اما اینم هست که یه آدمی وقتی با آدمای دیگه سر و کار داره نمیتونه نامرتب باشه و معمولا جمع اینو نمیپسنده
پس اون جمله در صورتی صادقه که بگیم خواهی نشوی همرنگ رسوای جماعت شو!
ولی از اونجایی که ما این هو شدن و تابلو شدنِ منفی رو نمیخوایم
بنابراین متاسفانه مجبوریم به ذهنمون و خودمون و هر چی که مربوط به ما میشه نظم بدیم
خب قدم اولش اینه که میتونید ذهنتون رو برای مرتب کردن روی کاغذ بنویسید
سخته ولی به قول سید تفتیکش کنین!
عقایدتون و آدما و اشیاء و کارایی که قراره انجام بدین و یا خاطراتتون و ...
بالاخره لابد یه تاثیری داره که میگم!
خب سعی کنین مرتبشون کنین و اینم فراموش نکنین که ذهن آدم این قابلیت رو نداره که فرمت بشه یا چیزی رو ازش پاک کنین و به عبارت دیگه رید اُنلی محضه!
پس سعی کنین چیز خراب رووش نریزین و اگر قبلا اینکارو کردین که خب حتما هم کردین! میشه جلوی اشتباه رو گرفت و تکرارش نکرد
اسم فولدری که فایلای خراب و ویروسا و تروجان ها رو ریختیم تووش رو میذاریم تجربه های تلخ و برای اینکه زیاد هم از حوشحالیمون کم نشه به خودمون میگیم که ازشون درس میگیریم و دفعه ی بعدی که یه جایی فایل هایی رو دیدیم که با مشخصات فایلهای فولدر "تجربه ی تلخ" یا همون فایل های بیخود یکی بود٬ مقایسه میکنیم و دیگه نمیریزیم روو هاردمون و ریجکتشون میکنیم
خب این وسط اقدامات احتیاطی هم یادآور بشم
مراقب باشین که فایلای خراب رو کجا میذارین!
فقط اینکه بدونین کجان و سریعترین راهی که بهشون ختم میشه چیه، کافیه
و امیدوارم این فولدر نزدیک فایلای بوت نباشه چون ممکنه بهشون آسیب بزنه و آلودشون کنه
کما اینکه این اتفاق برای خیلی از دوستان سابق و اسبق خودم هم افتاد و منم نتونستم کاری براشون بکنم
بگذریم
طرز فکر آدمایی که جزء عوام نیستن یه خاصیت خوبی که داره اینه که هیچوقت ثابت نیست
یعنی چون خاصیت تجزیه و تحلیل و آنالیزگری داره به صورت ارادی و اختیاری حالت انعطاف و شکل پذیریِ خاصش رو حفظ میکنه و به سمت فکری سوق داده میشه که ذهن ِطرف بهش میگه بهتره
و این درست برخلافِ عوام ِ که منفعل محض هستن و ذهن بسته ای دارن و فقط نوک دماغشون رو میبینن و ...
بعد که ذهنتون رو طبقه بندی کردین به این نکته هم توجه کنین که فایلهای ورودی جدید رو هم سر جایی که باید باشه بذارین و نذارین طبقه بندیتون به هم بخوره ...
همین
درست یا غلط ، به نظرم کسایی که با اینترنت سر و کار دارن نود درصدشون غیر عوامن و البته امیدوارم اون ده درصد عوام به پست ما نخورن!
یعنی خب من میگم اگر شخصیت و فکر آدم همیشه یه نواخت باشه دیگه آدم نیست و در نتیجه من ِ نوعی فقط باید باهاش سلام و علیک کنم و تجربه نشون داده که هیچ امیدی هم نیست به اینکه یه روزی چیزی بشن غیر از اینی که الان هستن
اما اینکه این مطلب به این بلندی رو راجع به خودشناسی نوشتم بیشتر به این خاطر بود که بگم با لایه های شخصیتیم مشکلی ندارم!
به قول حافظ
ما نه رندان ریاییم و حریفان نفاق
آن که او عالِم سِرّ است بدین حال گواست
من فقط یاد گرفتم چیزایی که ازشون خوشم میاد رو مخفی نکنم و به دروغ تظاهر نکنم که بدم میاد و بر عکس چیزایی هم که ازشون خوشم نیاد رو میگم
هر آدمی یجوریه و منم ببخشید اگه اینجوری ام و برای شما ناخوشایندم!
خب
اینم از این
چیز مسخره اییه که بگم ببخشید سرتون رو درد آوردم!
.
خب بسه دیگه
فعلا
نظرات () نظرات ()دری در روشنی انتظارم رویید .
خودم را در پس در تنها نهادم
و به درون رفتم :
اتاقی بی روزن تهی نگاهم را پر کرد .
سایهای در من فرود آمد
و همه شباهتم را در ناشناسی خود گم کرد .
پسی من کجا بودم ؟
شاید زندگیام در جای گمشده ای نوسان داشت
و من انعکاسی بودم
که بیخودانه همه خلوتها را بهم میزد
و در پایان همه رؤساها در سایه بهتی فرو میرفت .
من در پس در تنها مانده بودم .
همیشه خودم را در پس یک در تنها دیدهام .
گویی وجودم در پای این در جا مانده بود ،
در گنگی آن ریشه داشت .
آیا زندگیام صدایی بی پاسخ نبود ؟
در اتاق بی روزن انعکاسی سرگردان بود .
و من در تاریکی خوابم برده بود .
در ته خوابم خودم را پیدا کردم
و این هشیاری خلوت خوابم را آلود .
آیا این هشیاری خطای تازه من بود ؟
در تاریکی بی آغاز و پایان
فکری در پی در تنها مانده بود .
پس من کجا بودم ؟
حس کردم جایی به بیداری میرسم .
همه وجودم را در روشنی این بیداری تماشا کردم :
آیا من سایه گمشده خطایی نبودم ؟
در اتاق بی روزن
انعکاسی نوسان داشت . پس من کجا بودم ؟
در تاریکی بی آغاز و پایان
بهتی در پس در تنها مانده بود
نظرات () نظرات ()خیلی مضحک است. گذشت زمان را میگویم. نمیدانی از کجا آمد و چه کرد و کجا رفت. در شناسنامهام امروز 24خرداد را روز تولدم نوشتند. کوچک که بودیم برایمان تولد میگرفتند. شمع توی کیک م یکاشتند فوتش میکردیم. کلی بچهی جیغو اطرافمان بالا پایین می پریدند. بادکنک دستمان میدادند. ما هم زور میزدیم تا فوتش کنیم. پر باد که میشد یا میترکید یا میترکاندند! بزرگتر که شدیم نه از کیک خبری بود نه از آن بچههای قد و نیم قد که الان برای خودشان کسی شدند. تنها چیزی که هنوز هم دستمان است آن بادکنک است که هر روز بادش میکنیم و شب که میشود میترکانیم! این بادکنکها که از ما خسته نمیشوند، ما چه؟ ما هم از این بازی راضی هستیم؟
...........................................................
ازکوچه که می گذری
چیزی جز گرد سپیدی بر موها
چین وچروکی بر چهره
وخستگی مفرط ازپچ پچ آدمکها
چیزی نمی بینی
دیوارها،پنجره ها،کوچه ها
وقتی که با شتاب می روی
فراموشی ات را قاب می گیرند
قابی طلایی
تا ندانی کجای این
قافله بی ساربان در این کوچه
بی انتهایی.
ای موسم گذرزمان
بوز
که وزیدنت نشان
ازادامه زندگیست
حال،چه باشیم
چه نباشیم
.
.
یوسف
24خرداد 87
نظرات ()خطی بنویس
خبری برسان
فردای هَمدَمیهامان دیر،
ماوای محرمانهی گفتگوهامان دور.
خبر آوردهاند کوچه بیچراغ و
خانه در خوابِ گریه بیدار است.
خطی بنویس
خبری برسان
گویا در احتمالِ فرصتی که پیش خواهد آمد
ما مجبوریم تمام کوچه را از چراغِ این خانه روشن کنیم،
ما از ترسِ شکستن است
که الفبای آینه را بر سنگ نوشتهایم.
خطی بنویس
خبری برسان
حالا همهی بادهای رهگذر میدانند
ما فقط به خاطرِ دزدیدن نسیم نبود
که از حوالی دریا گذشتهایم.
هنوز سلام آخر و گوش میکنم..........
نظرات ()هر چه هست، آرزوهائی که برای تو، هر نازنینی که باشی، در این شعر ساده و انسانیِ «ویکتور هوگو» آمده است، آرزوهائی است که من هم در آستانهی سال تازه، از گوشهی این شهر ، از صمیم قلب برایت دارم
......................................................................................................................
اول از همه برایت آرزومندم که عاشق شوی،
و اگر هستی، کسی هم به تو عشق بورزد،
و اگر اینگونه نیست، تنهائیت کوتاه باشد،
و پس از تنهائیت، نفرت از کسی نیابی.
آرزومندم که اینگونه پیش نیاید، اما اگر پیش آمد،
بدانی چگونه به دور از ناامیدی زندگی کنی.
برایت همچنان آرزو دارم دوستانی داشته باشی،
از جمله دوستان بد و ناپایدار،
برخی نادوست، و برخی دوستدار
که دستکم یکی در میانشان
بیتردید مورد اعتمادت باشد.
و چون زندگی بدین گونه است،
برایت آرزومندم که دشمن نیز داشته باشی،
نه کم و نه زیاد، درست به اندازه،
تا گاهی باورهایت را مورد پرسش قرار دهد،
که دستکم یکی از آنها اعتراضش به حق باشد،
تا که زیاده به خودت غرّه نشوی.
و نیز آرزومندم مفیدِ فایده باشی
نه خیلی غیرضروری،
تا در لحظات سخت
وقتی دیگر چیزی باقی نمانده است
همین مفید بودن کافی باشد تا تو را سرِ پا نگهدارد.
همچنین، برایت آرزومندم صبور باشی
نه با کسانی که اشتباهات کوچک میکنند
چون این کارِ سادهای است،
بلکه با کسانی که اشتباهات بزرگ و جبران ناپذیر میکنند
و با کاربردِ درست صبوریات برای دیگران نمونه شوی.
و امیدوام اگر جوان هستی
خیلی به تعجیل، رسیده نشوی
و اگر رسیدهای، به جواننمائی اصرار نورزی
و اگر پیری، تسلیم ناامیدی نشوی
چرا که هر سنّی خوشی و ناخوشی خودش را دارد
و لازم است بگذاریم در ما جریان یابند.
امیدوارم سگی را نوازش کنی
به پرندهای دانه بدهی، و به آواز یک سَهره گوش کنی
وقتی که آوای سحرگاهیش را سر می دهد.
چرا که به این طریق
احساس زیبائی خواهی یافت، به رایگان.
امیدوارم که دانهای هم بر خاک بفشانی
هرچند خُرد بوده باشد
و با روئیدنش همراه شوی
تا دریابی چقدر زندگی در یک درخت وجود دارد.
بعلاوه، آرزومندم پول داشته باشی
زیرا در عمل به آن نیازمندی
و برای اینکه سالی یک بار
پولت را جلو رویت بگذاری و بگوئی: «این مالِ من است»
فقط برای اینکه روشن کنی کدامتان اربابِ دیگری است!
و در پایان، اگر مرد باشی، آرزومندم زن خوبی داشته باشی
و اگر زنی، شوهر خوبی داشته باشی
که اگر فردا خسته باشید، یا پسفردا شادمان
باز هم از عشق حرف برانید تا از نو بیاغازید.
اگر همهی اینها که گفتم فراهم شد
دیگر چیزی ندارم برابت آرزو کنم!
نظرات () نظرات ()مشخصات نویسنده
درباره : نه مرادم نه مریدم ، نه پیامم نه کلامم، نه سلامم نه علیکم، نه سپیدم نه سیاهم . نه چنانم که تو گویی، نه چنینم که تو خوانی ونه آن گونه که گفتند و نه آن گونه که گفتند و شنیدی. نه سما ئم، نه زمینم ، نه به زنجیر کسی برده دینم.. نه سرابم نه برای دل تنهایی تو جام شرابم ..نه گرفتارواسیرم ، نه حقیرم، نه فرستاده پیرم ،نه به هر خانقه و مسجد و میخانه نشینم.. نه جهنم نه بهشتم ،نه چنین است سرنوشتم... این سخن را من از امروز نگفتم ، ننوشتم ، بلکه از روز ازل با قلم نور نوشتم...! حقیقت نه به رنگ است ونه بو، نه به هایست و نه هو ، نه به این است و نه او ، نه به جام است و سبو... گر به این نقطه رسیدی به تو سر بسته بگویم ، تا کسی نشنود آن راز گهربارجهان را آنچه گفتند و شنیدی.. تو آنی ... تو خود جان جهانی ، گر نهانی و عیانی ، تو همانی که همه عمر به دنبال خودت نعره زنانی تو ندانی ..تو ندانی ....تو ندانی
پروفایل مدیر : یوسف احمدی
آرشیو وبلاگ
صفحات وبلاگ
مطالب اخیر
موضوعات وبلاگ
لینکستان
نویسندگان همکار
پیامک بلاگ
فید منتخب من
امکانات جانبی
